Verdiğimiz sözler karşılıksız çıkıyorken;
teminat gösterdiğimiz sevişme seanslarında,
artan arbedelere rağmen tüm vasfını aşka teslim etmiş,
vasıfsız yalnızlıklar taşıyorduk biz...
gelmediği yoldan, gidişini seyredip , dönüşünü bekliyorduk umutların...

bir hayli hastalıklı ruhumuza, yeni salgınlar salıyorken,
-aslını göster! diyordu yüksek mahkeme organları,
olağanaltı hal ilan edilmiş suç şehrimize,
sokağa çıkmama yasağı getiriliyor,
ve diretilmiş bir kaybedişe mahkum ediliyorduk hiç sebepsiz...

kimbilir;
belki bir kaç ruh yoksuluna sadaka verebilirdik -ta içimizden!

siktir-i boktan bahanelere sığınıp,
karanlık gerçeklere sulu boya darbeleriyle,
ışık efektleri vermeye çalışıyordu sokakta ki fahişeler,
çokca parıldıyordu aslında hayat maçına çok skorlu tahminler yapıp,
sahip olduğu herşeyi tek bahse yatıran soysuz pezevenkler...

topuğu kırık bir tanrının, aksak adımlarında;
karantinaya alınmış aşklar yaşıyorduk biz...
gidelim sevdiğim bu şehirden!
gidelim...



02.48 22.05.10